… Застанав на влезот на Битола и размислив: “Влегувам во градот кој знае повеќе од мене за мене… Влегувам во градот кој знае за мојата стара љубов и предвреме, пред да се случи, знае за мојата нова љубов (нова љубов?!)…

Градот кој памети како сме биле облечени пред 3 викенди, па дури ја памети и бојата на лакот за нокти. Влегувам во истиот тој град кој знае со кого сум ги испила дневните кафиња на Широк Сокак и кој се беше “мета” на дневната трач-доза.

Тој е истиот град кој ја памети секоја висока штикла помината на неговите улици, во било која доба од денот.”

Продолжив…

Да, влегувам во тој град.

Го сакам овај град!!!

П.Г.

Врати порака

Please enter your comment!
Please enter your name here