Приказната за познатата битолска фамилија која моментално е со над 100 наследници започнува во Прилеп. Таму бил почетокот на нивниот прв Деветантерија пра пра дедо Иљо. Водењето на слободен живот како неженето и младо момче го доведе до проблеми со некој Турчин од кого имал голема мака. Неговата бестрашност во тоа време тој ја покажал на дело и му се спротиставил на таа тортура, го нападнал Турчинот кој другиот ден од повредите почина.

Бидејќи тогаш Прилеп бил многу мал град, Варош, а и сите се познавале, тој побегнал оттаму во поголем град, каде што никој нема да го познава. Така доаѓа во нашиот град, Битола далечната 1870/71 каде се оженил со битолчанката Донка и останал да живее. Две поколенија после него повторно доаѓа, сега дедо Иљо, кој бил прав еснафчија и познат битолски шнајдер.

Тој лично само за него имал сошиено неколку антерии (костуми). Бил многу педантен и убав човек и секој ден се облекувал во различен костум (антерија).

Бидејќи во тоа време актуелен бил маалскиот живот и дружење, сите жители во Гинимаале биле пред порта на камен или стол кај нивните куќи. Од страна на неговите сосетки низ смеа стално бил запрашуван да не има 9 (девет) антерии секој ден што ги менува…

Така од нив настанал прекарок деветантери кој до ден денес го носат гранки од пет главни наследници на Иљо – Ване, Благој, Кире, Методија и Кивка.

Денес помеѓу постарите битолчани сеуште е останато мислењето дека ако секој ден си елегантен и педантен си како „деветантерија“.

Семејно стебло на Деветантери

Сигурно неговите наследници гордо го носат нивниот наследен прекар кој многу кажува за оваа голема фамилија. Поздрав до сите.

Голема благодарност до Мартин Деветантерија Илиевски

Врати порака

Please enter your comment!
Please enter your name here