Куќата кај Епинал не е само архитектонски објект во срцето на Битола. Таа е сведок на повеќе генерации, на промени на власти, на преселби, на сменети презимиња и на луѓе што, и покрај сѐ, останале свои.
Според семејните преданија, куќата првично била изградена од турски бег. Подоцна ја купила фамилијата Налбанти. Во 1922 година, Стефан Гошев ја купил куќата до Епинал, веднаш по продажбата на претходната куќа на Вафијадис на Широк Сокак. Половина од таа куќа и денес е во сопственост на неговите потомци.
Стефан Гошев бил прадедо во оваа фамилијарна линија
Во 1957 година, во таа куќа како домазет се вселил Јани Кечеџи, оженувајќи ја неговата ќерка единица Стојанка Гошева. Но тогаш семејството веќе било оформено, тројцата нивни синови биле родени во 1940, 1948 и 1950 година. Најстариот син во тој период бил матурант, што сведочи дека преселбата во куќата кај Епинал не била почеток на семејството, туку ново поглавје во веќе изградениот живот.
Брачен пар Михали и Аспасија Кечеџи
Три етапи на Широк Сокак
Делот од Широк Сокак каде што се наоѓала куќата поминал низ три значајни етапи на сопственост.
Во првата етапа, сопственици биле елино-влашките фамилии. По припаѓањето на Битола во Кралството Србија во 1912 година, голем дел од нив во наредната декада се преселиле во Грција, продавајќи ги своите куќи.
Во втората етапа, на нивно место дошле жители од Ѓавато, кои по линија на Виа Игнација имале блиски релации со елино-влашките семејства. Околу 1920 година повеќе куќи биле купени од луѓе со потекло од Ѓавато, меѓу кои имало и фамилии со презимето Гошеви.
Третата етапа ја одбележале печалбарите од Љубојно, за кои се раскажувало дека работеле во Америка и се вратиле со значителен капитал.
Дуќанот на Петро Бишта и семејните врски
На истата улица се наоѓал дуќанот на Петро Бишта. Тука работел и Јани Кечеџи. Од тој дуќан, според семејните сеќавања, браќата Манаќи набавувале хартија за своите фотографии.
Мајката на Јани, Аспасија Кечеџи, во Битола позната како Јака, имала блиска роднинска врска со Петро Бишта. Поради тоа, Јани често бил нарекуван Јани Бишта, како знак на припадност и заштита.
Аспасија, според преданијата, дошла во Битола од Египет како сирак, по трагичната смрт на нејзините родители. Во градот продолжила да живее кај својот вујко Петро Бишта.
Таа имала и ќерка, Агатоники (Ники), која исто така оформила семејство и имала четворица синови.
Срушен дом и сменето презиме
Фамилијата Кечеџи претходно имала сопствена куќа во ширината кај Радио Битола, која била срушена во Првата светска војна. Потоа семејството живеело под кирија на улицата Христо Узунов и во куќата на Петро Бишта на улицата Нико Фундали.
Со доаѓањето на новата социјалистичка власт, презимето Кечеџи било насилно сменето во Наумовски. Иако административно избришано, старото презиме продолжило да живее во семејната меморија.
Во 50-тите години куќата кај Епинал била одземена од државата. Во неа бил сместен началникот на УДБА. Подоцна куќата повторно била вратена на фамилијата. Белег од тој период останал тоалетот на спратот, изграден од државата, кој и денес сведочи за тоа време.
Имот, спорт и наследство
Јани Кечеџи поседувал чифлик во Чарлија, до старото корито на реката Црна, со површина од 21 хектар. Постапката за денационализација сè уште е во тек.
Во младоста бил член на
ФК Пелистер, дел од генерациите што ја граделе фудбалската традиција на градот.
Покрај фудбалот, негова голема страст било ловџиството, тивка врска со природата и планината.
Куќата кај Епинал останува повеќе од градба. Таа е семејна хроника впишана во ѕидови, приказна за корени што минуваат низ Египет, чаршијата, Широк Сокак, променети презимиња и генерации што продолжуваат да паметат.
Голема благодарност до Јован Наумовски Кечеџи
