„Бил некој бег многу задрт и пимпирлија. Живеел некаде кај Девеани. Кај него работел некој момок, младо и пргаво момче штотуку дојдено од село. Негово задолжение било преку цел ден да работи околу куќата и околу бавчата, но да носи и вода од некој извор од некое далечно лозје кај Сива Вода.

Таа за бего била најслатка и само од неа сакал да ја пие. Кутрио момок капнат по тешката работа, морал уште и секој ден еднаш, понекогаш и двапати со стомна во рацете да оди до Сива Вода. Се враќал со нозе одвај шо го носат. Така со години. Веќе му се боктиса живото.

Еден ден си рекол: ”Ај да пробам, да му однесам друга вода, дали ќе ја познај?!“ Така и напрај. Од кај ќе полни, од Драгоро ќе полни! Ја наполнал стомната некаде под Мосто кај Сали, си легнал во близината во нивјето, оти таму некогаш имало само нивје и чекал да му дојди часо за враќање. Кога дошол, станал и тргнал назад. Ги влечкал нозете и сега како да се враќа од Сива Вода. Штом го вишол, бегот побарал да пие оти имал нешто солено јадено. Од истиот извор наполна? праша, како шо прашувал и секој ден. Од истио, бегу! Чудно, ми се гледа поинаква! “Леле, ја позна”, се исплаши момокот. Ми се гледа послатка и поуба!-вели бего. Оттогаш момоко му носеше само драгорска вода и уживаше. (Соопштение на Мишко Василевски, пензионер од Битола)

Извадок од книгата Реката Драгор на Александар Стерјовски

Цртежи Едвард Лир

еден коментар

  1. Zdravo Babambitola prvenstveno portalot e predobar samo bi bilo Dobro ako na portalot ima opcija da se kupuvaat knigi koi se posveteni na Bitola od koi postirate izvadoci bidejki nekoi knigi tesko deka mozat da se najdat a sigurno vie imate kontakt so avtorite i taka se poednostavno bi bilo a i bi zarabotile nesto ekstra.pozz

Врати порака

Please enter your comment!
Please enter your name here