Илија Јовановиќ од Битола ја раскажува својата животна приказна, која започнува многу тешко. На само една недела по раѓањето бил одземен од биолошките родители поради нивната неспособност да се грижат за него и бил сместен во Домот за доенчиња и мали деца во Битола, каде поминал неколку години. Подоцна бил префрлен во дом во Скопје. Тој вели дека детството му било исполнето со чувство на празнина, но и со силна поврзаност со другите деца од домот, кои и денес ги смета за свое семејство.
Во интервјуто зборува и за своите родители, татко кој се борел со алкохолизам и мајка која подоцна завршила на лекување во психијатриска установа. И покрај сè, Илија не ја крие љубовта кон мајка си и со благодарност се сеќава на моментите кога можел да биде со неа, особено на домашните јадења што му ги подготвувала. Денес смета дека системот треба повеќе да работи со семејствата за децата, кога е можно и безбедно, да не бидат разделувани од родителите.
Целото интервју од crnobelo.com може да се прочита тука:
https://www.crnobelo.com/intervju/
