Битолската културна сцена денес тагува по прераното заминување на еден од своите најмаркантни ликови. Професорот Зоран Маневски (1962–2026), истакнат виолинист, педагог и еден од столбовите на битолската музичка традиција, остави зад себе наследство кое ќе одекнува низ генерациите што доаѓаат.
Битола денес се збогува со човек кој целиот свој живот го посвети на уметноста, звукот на виолината и пренесувањето на знаењето. Неговото име е нераскинлив дел од генезата на Камерниот оркестар на Битола, институција во чии темели тој ги вгради својот ентузијазам и визија пред повеќе од четири децении.
Пат од Македонската филхармонија до битолската катедра
Професионалниот пат на Маневски започна со изразена музичка супериорност уште во студентските денови. Како стипендист на Македонската филхармонија, тој стана нејзин редовен член во 1986 година, во Битола пристигна во 1988 година.
Оттогаш, неговиот дом стана Државното музичко училиште во Битола, каде како професор по виолина изнедри стотици млади таленти. Неговата класа секогаш беше синоним за дисциплина, префинет вкус и љубов кон класичната музика.
Човек со две души: Класиката и естрадата
Она што го правеше Зоран Маневски посебен беше неговата способност да ги спои светот на „високата“ уметност и популарниот мелос. Битолчани го познаваа и го сакаа преку неговиот естраден ангажман:
* Беше препознатлив член на легендарната група „Негрос“.
* Активен учесник и музичар во составот „Мегдан“.
* Незаменлив дел од ансамблот „Битолски конзули“.
Неговата виолина беше заштитен знак на фестивалите „Валандово“, „Цветници“ и „Серенада“, каде со својата виртуозност им даваше посебна душа на многу македонски евергрини.
https://m.youtube.com/@zoranmanevski8048
Последен поздрав
Заминувањето на Зоран Маневски е голема загуба за битолската чаршија, за неговите колеги музичари и за бројните ученици на кои не им беше само професор, туку и животен ментор.
Посмртните останки на големиот уметник ќе бидат изложени утре, вторник (31 март 2026), во храмот „Св. Димитриј“ во Битола од 10:00 до 12:00 часот, по што ќе биде испратен до вечното почивалиште.
Вечна му слава!
