Црквата „Рождество на Пресвета Богородица“ во Битола е еден од позначајните православни храмови во градот, но зад нејзиниот впечатлив ентериер се крие и интересна приказна поврзана со црковното наследство од потпелистерските села.
Храмот бил изграден во периодот 1870–1871 година, а бил осветен во 1876 година. Станува збор за трибродна базилика, чиј ентериер го привлекува вниманието со богатата резба и иконопис.
Посебно значаен е иконостасот. Според достапните податоци, во неговиот денешен изглед се вградени делови од иконостасите на црквата „Св. Димитрија“ во Магарево и црквата „Св. Богородица“ во Трново.
Овие храмови настрадале за време на Првата светска војна, кога поширокиот битолски регион се наоѓал непосредно на линијата на Македонскиот фронт.
Во стручната литература се среќава и особено интересен податок – иконостасите од Магарево и Трново биле демонтирани, а нивните делови биле спакувани во околу 200 дрвени сандаци со намера да бидат пренесени во Бугарија.
Дел од ова вредно црковно и резбарско наследство подоцна нашло свое место во битолската „Св. Богородица“.
Со храмот е поврзана уште една интересна приказна. Во него се чува икона на Пресвета Богородица која меѓу верниците се почитува како чудотворна. Иконата била украдена во текот на 1970-тите години, а по повеќе децении била пронајдена и во 2017 година повторно вратена во црквата.
Така, црквата „Св. Богородица“ денес не претставува само значаен храм во Битола, туку и место во кое се зачувани делови од културното и духовното наследство на поширокиот потпелистерски регион.
Следниот пат кога ќе влезете во „Св. Богородица“, обрнете посебно внимание на иконостасот.
Дел од она што денес го гледаме во Битола преживеало уништување, војна и обид да биде однесено од овој крај.
