Во секојдневниот говор на битолчани, постојат зборови кои не се само дел од јазикот, туку и дел од карактерот на градот. Еден од нив е и зборот „ашици“ – израз што со децении се користи во битолските маала, кафулиња и разговори.
„Ашици“ најчесто се употребува кога нешто се прави без сериозност, од мерак, на шега или за забава. Иако на прв поглед делува како безопасен и духовит збор, во одреден контекст може да носи и јасна порака – дека нешто не треба да се сфаќа лесно или несериозно.
Така, кога некој ќе рече „Не си играј со мене ашици“, всушност упатува на тоа дека ситуацијата бара сериозен пристап, без мајтап и без потценување.
Потеклото на зборот доаѓа од турскиот „aşık“, што значи вљубен човек или некој што прави нешто од срце и мерак. Со текот на времето, во битолскиот говор, зборот добил пошироко значење и станал дел од локалниот идентитет.
„Ашици“ денес е повеќе од збор – тоа е начин на изразување, мал укор, но и дел од шармот на битолскиот говор, каде што и шегата знае да биде кажана со стил и мера.
Битола отсекогаш знаела да ги чува своите зборови, затоа што во нив се крие душата на градот.
